فرانسوي مقارن اواخر قرن نوشته شده است. با در نظر گرفتن آثار تأثير قسطنطين، بايستي زمان تأليف آن را تا حد امكان متأخرتر دانست. فعاليت ادبي اين شخص از حدود 1058 تا 1087 بوده است (فقرهٴ طب را ببينيد).
شيث
فقرهٴ طب را در زير (ز) ببينيد.
بكري
فقرهٴ جغرافيا را در زير (و) ببينيد.
ابو عمر بن حَجّاج
در حدود 1073 - 1074 در اشبيليه يا حوالي آن برآمد. نويسندهٴ مسلمان اسپانيايي راجع به كشاورزي. كتابش موسوم به المُقْنِع در 1073 - 1074 نوشته شده و ابن عَوّام از آن استفاده كرده است (نك نيمهٴ دوم سدهٴ دوازدهم). او بيشتر نحوي بود تا گياهشناس.
تسئاي هسيانگ
تسئاي هسيانگ1 در حدود 1011 تا 1068 در ايالت فوهكين2 در زمان سلسلهٴ سونگ برآمد.
باغدار چيني. مؤلف رسالهاي در باب لي - چي، يكي از رايجترين محصولات چين جنوبي. اين رساله تحت عنوان
لي - چيه - پئو3 در اواخر تابستان 1059 نوشته شده و نسخهٴ زيبايي از آن در بهار سال بعد توسط خود مؤلف فراهم گشته؛ اين نسخه در قالبهاي چوبي كندهكاري شده، كه از آن ميتوان قالبزني كرد. اين رساله در هفت فصل است -- منشأ درخت، نمونههاي مهم، تجارت، استفادهٴ غذايي، كشت، زمان و روشهاي نگهداري، انواع.
لي - چيه - پئو قديمترين تكنگاري راجع به درختان ميوه است كه در جايي منتشر شده است.
فو كونگ
فوكونگ4 در 1059 برآمد. جانورشناس چيني. در 1059 رسالهاي در باب خرچنگها5 نوشت، حاوي منتخباتي از آثار قديم در باب اين موضوع و مختصري از معلومات خود مؤلف. به گونههاي مختلف خرچنگ توجه شده است.